Zasady gry w Bingo są niezwykle proste a każdy kto kiedykolwiek grał w totolotka poczuje się tu jak w domu. Przed rozpoczęciem losowania gracze wykupują kupony, czyli papierowe lub wygenerowane elektronicznie plansze o wymiarach 5×5 pól. Po rozpoczęciu gry losowane są kule o numerach od 1 do 75 (istnieje też wersja z 90 kulami i planszami 9×3 ale jest znacznie mniej popularna). Grający zaznaczają na swoich kuponach wylosowane liczby a pierwsza osoba, która zakreśli na swoim kuponie wymagany wzór(*) krzyczy - Bingo ! i wygrywa całość lub część puli nagród przewidzianej na dane losowanie.

Wygrana częściowa ma miejsce w sytuacji, kiedy w jednym losowaniu do zakreślenia są dwa lub więcej wzorów. Jeżeli pierwszym zadanym kształtem była pozioma linia to kolejnym wymaganym wzorem mogą być dwie poziome linie lub przecinające się linie pozioma i pionowa. Po zakreśleniu drugiego kształtu ponownie słyszymy - Bingo !, do szczęśliwego gracza trafia kolejna część puli i gra może toczyć się dalej. Takich etapów może być kilka aż do uzyskania ekstremalnego rezultatu, czyli zakreślenia na kuponie wszystkich wylosowanych liczb. …kliknij tutaj i czytaj więcej →

Początki gry w Bingo sięgają roku 1530, kiedy to we Włoszech epoki renesansu królowała gra ‘Lo Giuoco del Lotto d’Italia‘. Do swojej obecnej formy zbliżyła się w XVIII-wiecznej Francji, gdzie gry hazardowe, szczególnie ruletka, były bardzo popularne. Wtedy to dodano kupony, żetony i wprowadzono wyczytywanie numerów. W XIX-wiecznych Niemczech z kolei, w Bingo grało się w… szkołach. Gra miała charakter edukacyjny - służyła poprawie wymowy.

W roku 1929 amerykańską Atlantę odwiedził cyrk wędrowny a pomiędzy występami zgromadzona gawiedź grała w Beano. Beano to zniekształcenie angielskiego bean, czyli fasola - to właśnie wysuszonych fasolek używano do zaznaczania (zakrywania) na kuponach wylosowanych liczb. …kliknij tutaj i czytaj więcej →